Ábæjarkirkja, kirkjustaður í Austurdal, lítil steinsteypt kirkja er teiknuð af Guðjóni Samúelssyni og byggð árið 1921, en bærinn Ábær fór í eyði 1941. Messað er í kirkjunni á fyrsta sunnudeginum í ágúst, sem er sunnudagurinn í Verslunarmannahelginni. Ýmsar þjóðsögur eru til tengdar staðnum og er þeirra þekktust draugasagan um Ábæjarskottu. Bænhúsið að Gröf í Sléttuhlíð, er í eigu Þjóðminjasafns Íslands. Núverandi kirkja var reist á 17. öld, lögð niður árið 1765, en endurvígð árið 1953 eftir mikla viðgerð. Frú Ragnheiður Jónsdóttir, ekkja Gísla biskups Þorlákssonar, bjó lengi í Gröf. Af henni er myndin á fimmþúsund króna seðlinum. Húsið mun vera með minnstu guðshúsum í kristnum sið. Þrátt fyrir smæðina er þetta raunveruleg byggingarlist sem hefur sjálfstætt fegurðargildi þótt öld hennar sé liðin. Fell í sléttuhlíð fyrrum prestsetur eða til 1891, en þá var prestsetrið flutt að Höfða á Höfðaströnd. Núverandi kirkja var reist 1881 og er í henni altaristafla máluð af Anker Lund frá 1920. Fell er annars kunnast fyrir galdrapresta sem þar sátu fyrr á öldum. Þeirra frægastur var séra Hálfdan Narfason, þjósögur um hann segja að hann hafi lært í Svartaskóla. Glaumbæjarkirkja á Langholti var vígð 1926 í Glaumbæ er prestsetur. Altaristafla er eftir Zeuthen, máluð 1879 og sýnir krist meðal lærisveinanna. Goðdalir kirkjustaður og fyrrum prestsetur í Vesturdal. Núverandi kirkja reist 1904. Í kirkjunni er altaristafla frá 1837 máluð á tré, með vængjum og sýnir miðtaflan heilaga kvöldmáltíð, altarisklæði með ártalinu 1763, kaleikur og patína úr silfri, ekki vitað hversu gamalt en talið fornt. Goðdalir eru fornt höfuðból og fyrrum voru Goðdalir samheiti á Skagafjarðardölum. Hofsóskirkja var vígð 28. ágúst 1960. steinsteypt og tekur 164 í sæti. Ljósabúnaður er teiknaður af Sveini Kjarval arkitekt. Skírnafontur fagur er í kirkjunni, höggvinn úr stuðlabergi sem tekið var úr berginu við Staðarbjargarvík á Hofsósi Hóladómkirkja fullgerð árið 1763. Einföld, tignarleg í síðbarokkstíl, hlaðin úr rauðum sandsteini úr Hólabyrðu, sem er fjall fyrir ofan staðinn. Geymir forna helgigripi allt frá kaþólskum sið: Altarisbrík Jóns Arasonar frá því um árið 1530, alabastursbrík frá Nottingham í Englandi frá því um 1470, legsteinar og grafir biskupa, róðukross, kaþólskt Kristlíkneski í fullri líkamsstærð, frumprentun Guðbrandsbiblíu (1584) o.fl. Knappstaðakirkja er í Fljótum. Talin vera elsta timburkirkja á landinu, en hún var vígð árið 1840 eftir að eldri kirkja hrundi næstum til grunna í jarðskjálfta aðfararnótt 12. júní 1838. Meðal annarra muna er að finna í kirkjunni prédikunarstól frá árinu 1704 og merkileg altaristafla, vængjatafla úr tré sem sýnir heilaga kvöldmáltíð. Mynd er yfir altaristöflu, máluð á tré, Kristur konungur, auðsjáanlega gömul. Myndin hefur áður verið á prédikunarstólnum. Sauðárkrókskirkja var byggð 1892 og vígð 18. desember sama ár og rúmaði 350 manns. 1957-58 var turninn endurbyggður og fordyrið stækkað til beggja hliða við turninn. Fyrir 100 ára afmæli kirkjunnar var hún endurbyggð að miklu leyti og byggt við hana rúmir 3 metrar til vesturs. Framkvæmdir hófust 15. ágúst 1989 og var kirkjan endurvígð 9. desember 1990. Altaristafla kirkjunnar sýnir gönguna til Emmaus og er máluð af danska málaranum Anker Lund. Víðimýrarkirkja var reist árið 1834 úr rekaviði, með torfþaki og torfveggjum. Spjaldþil eru í trégrind og reisifjöl í þekju. Flestar íslenskar kirkjur voru af þessari gerð fram eftir 19. öld. Kirkjan þykir eitt besta dæmi hinnar gömlu íslensku byggingalistar. Kirkjan er friðlýst og í eigu Þjóðminjasafns Íslands en hún er jafnframt sóknarkirkja og þar eru haldnar guðsþjónustur safnaðarins.